Batı’nın Emperyalistleri, Atatürk’ü Neden Yıkmak İstiyorlar? 🫆Why Do the Imperialists of the West Want to Destroy Atatürk? 🫆Warum wollen die Imperialisten des Westens Atatürk zu Fall bringen? 🫆Pourquoi les impérialistes de l’Occident veulent-ils renverser Atatürk ? 🫆لماذا يريد إمبرياليو الغرب إسقاط أتاتورك؟

Batı’nın Emperyalistleri, Atatürk’ü Neden Yıkmak İstiyorlar? [*]

(English & Deutsch & Français & ألعربية versions below)

“Amacımız bölmek ve hükmetmek olmalıdır. Biz, gerçek ideali sanki dinmiş gibi davranacak olan çıkarcı bir grubu, Türklere, idareci olarak takdim etmeye çalışacağız.”

-Istanbul’daki İngiliz işgal kuvveti karargâhının baş tercümanı Sir Andrew Ryan

Batı’nın haçlı emperyalistleri, Türk İstiklâl Harbi günlerinde böyle yapıyorlardı, sonraki zamanlarda da böyle yaptılar, iki binli yılların Türkiye’sine de böyle yapıyorlar.

Başlığın altındaki söz, İngiliz işgal kuvvetlerinin, İstanbul’daki

karargâhında ‘baş tercüman’ unvanıyla görev yapan, en önemli casuslarından birininsözüdür. 

Ve elbette ki bu söz, öncelikle, Türk İstiklâl Harbi günlerinde Damat Ferid ekiplerinin, işgal altındaki Istanbul’da seçilip kotarılmasındaki emperyalist haçlı niyetini ve amacını deşifre etmektedir. 

Sonraki zamanların bütün ‘namıdiğer’ Damat Ferid’leri de hep bu anlayışa uygun olarak seçilerek iş başına, özellikle ülkenin yönetim mevkilerine oturtulmaktadır. 

Bunun son devirlerdeki en yaman örneği, Ilımlı İslam ve BOP dönemi

Türkiye’sinde yaşanmıştır.

“Dindar Cumhurbaşkanı isterük” yaygarasının, özellikle çıktığı ağızlara dikkatlice baktığınızda, ifade ettiği gerçek anlamın, baş casus Ryan’ın sözündeki anlamın ta kendisi olduğunu ayan beyan anlarsınız. 

Bu “Dindar Cumhurbaşkanı isterük” yaygarası, açıkça İslam dışıdır, din dışıdır; Allah ile aldatma zihniyetinin bir dışavurumudur. Çünkü İslam’ın, toplumsal görevlerin tevdiinde (kişilere verilmesinde) ‘dindarlık’ diye bir kıstası ve talebi asla yoktur. 

Tek talep, ehliyet ve liyakatin öne çıkarılmasıdır. 

Ehliyet ve liyakatle dindarlık arasında tercih gerektiğinde hem Kur’an’ın ve hem de Peygamber’in tereddütsüz tercihi ehliyet ve liyakat olmaktadır. 

Bunun aksine kanıt olacak tek söz ve uygulama gösterilemez. 

Bunun hem Kur’an’da hem de Peygamber’in uygulamalarında kanıtı olacak örnekler ise yüzlercedir. Çünkü dindarlık, namıdiğer ifadesiyle takva, Kur’an’ın açık beyanıyla, insanlar arasında üstünlük sebebi yapılamaz. 

O sadece Allah ile insan arasında ve Allah katında bir üstünlük ve seçkinlik sebebidir.

Müdafaai Hukuk’un dâhî başbuğu Mustafa Kemal Atatürk, bu gerçeği (yani, toplumsal görevlerin ehliyetli ve liyâkatlı olanlara verilmesi ve takva’nın da insanlar arasında değil, sadece Allah ile insan arasında bir üstünlük ölçüsü olduğu gerçeğini) iyi bildiği ve bunun da icabını yaptığı için, Batı’nın emperyalistleri ve onların içimizdeki yerli ve millî uşakları ve hizmetkârları tarafından düşman ilan edilmiştir. 

Çünkü bu gerçeği hayata geçirmek, Allah ile aldatanların ve emperyalist Batı’nın en önemli silahını elinden almak demektir.

Haçlı emperyalist Batı, bir Müslüman İmparatorluğun halkını Batı medeniyetine yaklaştırmakla itham edilen bir lideri (Atatürk’ü) neden saf dışı etmek istiyor? 

Burada suratımıza sadece haykıran değil, adeta tokat atan bir paradoks (çelişki) yok mu? 

Sadece bu paradoksun üstüne gitmek bile, ATATÜRK KONUSUNDA, İÇİMİZDEKİ NAMUSSUZ DİNCİLERİN VE ŞEREFSİZ DİNSİZLERİN, ELBİRLİĞİYLE sebeb oldukları yanılgıları aşmaya yeter diye

düşünmekteyiz. 

Ama bunun için evvelâ, dincilerin İslam’ın gerçeğinden, dinsizlerin de Atatürk’ün gerçeğinden rahatsız olma sürecini kapatma namusunu ve haysiyetini göstermeleri lazımdır.

Ne yazık ki, şu ana kadar bu namusu ve bu haysiyeti ne namussuz dinciler göstermiştir ne de şerefsiz ve haysiyetsiz dinsizler.

Evet, emperyalist haçlı Batılılar, bizzat kendilerinin ifadeleriyle, ‘batıcı olduğunu ve İslam karşıtı olduğunu’ ısrarla propaganda ettikleri bir adamdan (Atatürk’ten) neden rahatsızdırlar acaba? 

Müslümanları düşündükleri ve onları çok sevdikleri için mi? 

Batı’nın emperyalistleri, özellikle de bunların en önde gideni olan İNGİLİZ GAVURU, ŞEYTÂNÎ SİYASETLERİ İLE, yıllar ve yıllar, İSLAM DÜNYASI İLE ATATÜRK’ÜN ARASINI AÇMAK İÇİN, şu namerd nakaratı tekrarlayıp-ve tekrarlatıp durmuştur :

“Atatürk sizi bin yıllık dininizden uzaklaştırıp Batı’nın, Hıristiyanlığın uydusu yaptı. Onun neyine güvenip de arkasından gideceksiniz? Böyle bir adamı hangi akılla örnek alacaksınız?”

İNGİLİZ GAVURU’NUN BU ŞEYTÂNÎ STRATEJİSİ etkisini tam anlamıyla göstermiş ve Müslüman dünya, birkaç lideri ve aydını dışında, maalesef Atatürk’e karşı cephe almıştır ve almaya da devam etmektedir. 

Batı’nın haçlı emperyalist şeytanları, işin bu küresel yanını hallettikten sonra, ATATÜRK’Ü ANAVATANINDA BİTİRMEK İÇİN, Türkiye içine yöneldiler ve tarihin en büyük antiemperyalistlerinden biri olan Atatürk’ü kendi özvatanında yıkmanın çalışmalarını başlattılar. 

Maalesef, içimizdeki NAMUSSUZ DİNCİLERİN VE ŞEREFSİZ DİNSİZLERİN gafletlerinden ve hıyanetlerinden aldıkları destek ve bunlardan gördükleri işbirliği sayesinde, bu ikinci etapta da (yani Atatürk’ü anavatanında bitirme etabında da) başarıya ulaşmak üzeredirler.

Yıllardan beri birçok eserimizde birçok kez sorduğumuz ana sorumuzu burada tekrar edelim: 

“HAÇLI EMPERYALİST BATI ATATÜRK’Ü NEDEN SAF DIŞI ETMEK İSTİYOR?” 

Ve, bugüne değin kısmen cevapladığımız bu sorunun vicdan ve irfanımızda oluşan tam cevabını burada verelim.

Batı, Atatürk’ü, kendisi açısından hayati önemde gördüğü üç gerekçeyle saf dışı etmek istiyor:

1: Atatürk’ün, emperyalizme karşı başarılı olmuş idrakinin ve iradesinin Müslüman ülkelerde genelleşmesini önlemek,

2: Türkiye’yi, çok tehlikeli olacak muhtemel bir Çin-konfüçyanizm

yakınlaşması’ndan [**] mutlaka ve muhakkak uzaklaştırmak için, İslam

dünyasında egemen olan UYDURUK ARAP-EMEVÎ İSLAMI’na Türkiye’yi tam anlamıyla adapte edip, kapitalist Batı hegemonyasına payandalık edecek güçlü bir partner yaratmak ve bu partneri, kendisinin uykularını kaçıran Çin-konfüçyanizm tehdidi’ne karşı kullanmak.

YENİ OSMANLI’CILIK VE “HORTLATILMIŞ HILÂFETÇİLİK”perdesinin arka planı budur. 

İslam dünyasında Kaddafi tarafından yükseltilen “Biz Çin ve konfüçyanizm ile birlik olmalıyız” sedasının, Kaddafi’nin linç ettirilmesiyle sonuçlandığını BU KONUDAKİ ANA ESER’imizin ilgili sayfalarında ayrıntıladık.

3: Her şeye rağmen yükselen ve Huntington’un tahminine göre,

2025’ten itibaren Hıristiyanlığı nüfus bakımından da geride bırakacak olan İslam’ın, AKILCI VE BİLİMCİ ATATÜRK MİRASI sayesinde Arapçı-Emevîci hurafe gayyâsından kurtularak yeni bir hamle ile insanlığı kucaklamasını önlemek.

Bu söylediklerimi anlamak için ne kâhin olmaya ne de allâme olmaya ihtiyaç vardır. 

Emperyalist Batı’nın son yüz yıl içinde yetiştirdiği iki kimliği, Toynbee-ölm. 1975 ve Huntington’ı-ölm. 2008 ‘adam gibi’ okumak yeterlidir. 

Batı, andığımız bu üç gayeyi gerçekleştirmek için Atatürk karşıtı zihniyetlerin önüne şu zehirli aldatmaca çöreğini atıyor: 

[Siz, Batı’ya, yani akılcılığa ve ilimciliğe adapte olmaya kalktıkça sadece rezil ve zelil olursunuz. Liderler mevkiine yükselmenizin tek yolu, İslam dünyasının başına geçmektir. Bunun çaresi ise LAİKLİK’TEN VE ATATÜRK’TEN KURTULMANIZDIR.]

Emperyalist Batı, 2000’li yıllarda, bir yandan bu ‘zehirli İngiliz-ABD çöreği’ ile uyuşturup güdümüne aldığı içimizdeki bazı ahmak zavallıları ‘MÜSLÜMAN COĞRAFYALARIN FÂTİHİ’ ilan ederek “PETROLÜ BOL, ama, AKLI KIT” Ortadoğu ülkelerini avlamaya çalışırken, öte yandan içimizden devşirdiği bu ahmak zavallıları, o Müslüman ülkeleri vurmak ve sindirmek için ‘EŞBAŞKAN’ ve ‘TETİKÇİ’ olarak kullandı. 

Hatta, mesela, bu ahmak zavallıları, Batı’nın bize en namert ambargoları koyduğu zamanlarda mertçe ve erkekçe yanımızda yer alan Kaddafi’yi mahvetmek için kullandı. 

Ne yazık ki, içimizdeki o ahmak zavallılar da bu ‘kullanışlı aptal’ rolünü gönüllüce oynadılar. 

Yaşar Nuri Öztürk

[*] Rahmetli’nin (Kur’an Penceresinden Türk Kurtuluş Savaşına Bir Bakış) adlıkitabından

                 

[**] Çin-Konfüçyüsçülük yakınlaşması (veya Çin devletinin Konfüçyüsçülüğe yeniden kucak açması) : Çin Halk Cumhuriyeti'nin (ÇHC) 2000'li yıllardan itibaren toplumsal uyumu, siyasi istikrarı ve ulusal kimliği güçlendirmek amacıyla geleneksel Konfüçyüs felsefesine ve değerlerine resmi düzeyde sahip çıkması ve bunları sisteme entegre etmesidir.

Geçmişte Mao döneminde (Kültür Devrimi sırasında) feodal ve gerici bulunarak reddedilen Konfüçyüsçülük, modern Çin yönetimi tarafından yeniden keşfedilmiş ve devlet politikalarının merkezine yerleştirilmiştir.

Çin-Konfüçyüsçülük Yakınlaşmasının Temel Unsurları :

• Uyumlu Toplum ve Siyasi İstikrar: Çin yönetimi, toplumda hiyerarşiyi, aileye saygıyı, itaati ve sosyal uyumu önceleyen Konfüçyüs ilkelerini, Batı tarzı liberal demokrasiye karşı "yerli ve daha iyi bir alternatif" olarak görmektedir. 
• Politik Konfüçyanizm: Devlet yönetiminde otoriteyi meşrulaştırmak ve birey-devlet-halk bütünlüğünü sağlamak için Konfüçyüs'ün erdemli liderlik ve ahlak anlayışından yararlanılmaktadır. 
• Eğitim ve Kültürel Diplomasi: Dünya genelinde Çin dili ve kültürünü yaymak amacıyla kurulan Konfüçyüs Enstitüleri bu yakınlaşmanın uluslararası boyutunu oluşturuyor. İçeride ise okullarda ve resmi programlarda Konfüçyüs felsefesi işlenmektedir.
• Sosyalizm ile Sentez: Çin Komünist Partisi, Marksist-sosyalist ideolojiyi geleneksel Konfüçyüsçü ahlakla harmanlayarak "Çin'e özgü sosyalizm"kavramını güçlendirmeye çalışmaktadır.
• Dış Politika: Çinli akademisyenler ve yöneticiler, dış politikada Konfüçyüsçü "barışçıl yükseliş" ve "uyum" felsefesini öne çıkararak uluslararası ilişkilerde ahlakî bir söylem inşa etmeye çalışmaktadırlar. 

                        *************

ENGLISH

Why Do the Imperialists of the West Want to Destroy Atatürk? [*]

“Our aim should be to divide and rule. We shall endeavour to present to the Turks, as their administrators, a self-interested group that will behave as though its true ideal were religion.”

— Sir Andrew Ryan, Chief Dragoman of the British Occupation Forces in Istanbul

The Crusader imperialists of the West acted in this way during the Turkish War of Independence, continued to do so in subsequent years, and are pursuing the same policy towards Turkiye in the twenty-first century.

The statement beneath the title was made by one of the most important spies serving at the headquarters of the British occupation forces in Istanbul, under the official title of “interpreter.”

Naturally, this statement exposes, above all, the imperialist Crusader intentions and objectives behind the selection and installation of the Damat Ferid circles in occupied Istanbul during the Turkish War of Independence.

All the later figures who were, in one way or another, the “Damat Ferids” of their respective eras were likewise carefully selected and brought into office in accordance with this same mentality, particularly in positions of national leadership.

The most striking recent example of this occurred in Turkiye during the period of “Moderate Islam” and the “Greater Middle East Initiative (GMEI)”.

When one looks carefully at the mouths from which the uproar of “We want a religious President!” emanated, one can clearly understand that its actual meaning was precisely the same as that expressed in the words of the chief spy, Ryan.

This clamour of “We want a religious President!” is manifestly contrary to Islam and religion; it is an expression of the mentality that deceives people in the name of God. For Islam has absolutely no criterion or requirement called “religiosity” when assigning social responsibilities—that is, appointing people to public positions.

Islam’s sole requirement is that competence and merit be given priority.

Whenever a choice must be made between religiosity and competence and merit, the unequivocal preference of both the Qur’an and the Prophet is competence and merit.

Not a single statement or practice can be produced as evidence to the contrary.

On the other hand, hundreds of examples demonstrating this principle can be found in both the Qur’an and the Prophet’s own practice. This is because piety (taqwa), another term for religiosity, cannot be made a basis for superiority among human beings, as the Qur’an explicitly declares.

It is solely a reason for distinction between God and the individual, and for distinction in the sight of God.

Mustafa Kemal Atatürk, the brilliant leader of the National Rights Movement (Müdafaa-i Hukuk), knew this truth very well—that public responsibilities must be entrusted to those possessing competence and merit, and that taqwa is not a measure of superiority among human beings but only between God and the individual. Because Atatürk acted accordingly, he was declared an enemy by the imperialists of the West and their domestic, so-called “national” lackeys and servants.

For putting this truth into practice means depriving those who deceive people in the name of God, as well as imperialist Western powers, of one of their most important weapons.

Why does the Crusader imperialist West seek to eliminate a leader—Atatürk—who is accused of bringing the people of a Muslim Empire closer to Western civilisation?

Is there not a paradox here that does not merely shout in our faces but practically slaps us?

We believe that simply pursuing this paradox would be enough to overcome the misconceptions about ATATÜRK that the DISHONOURABLE RELIGION-MONGERS (the filthy religionists) AND THE SHAMELESS ATHEISTS AMONG US HAVE JOINTLY CAUSED.

But to achieve this, they must first demonstrate the honour and dignity necessary to put an end to the process through which religion-mongers become disturbed by the truth of Islam and atheists become disturbed by the truth about Atatürk.

Unfortunately, up to now, neither the dishonourable religion-mongers nor the shameless and undignified atheists have demonstrated such honour or dignityin Türkiye. 

Yes, why exactly are the imperialist Crusaders of the West disturbed by a man—Atatürk—whom they themselves have propagandised as someone who was “pro-Western and anti-Islamic”?

Is it because they are thinking of Muslims and love them so dearly🤣?

The imperialists of the West, especially the BRITISH INFIDEL (İNGİLİZ GAVURU), who has always been at the forefront of their ranks, have for years and years, through their DEVILISH POLICIES, repeated—and made others repeat—the following treacherous refrain in order to drive a wedge between the Islamic world and Atatürk :

“Atatürk distanced you from your thousand-year-old religion and made you a satellite of the West, of Christianity. Why should you trust him and follow in his footsteps? By what logic could you possibly take such a man as your example?”

THE BRITISH INFIDEL’S DEVILISH STRATEGY (İngiliz gavurunun şeytânî stratejisi) has been fully effective. With the exception of a few leaders and intellectuals, the Muslim world has unfortunately taken—and continues to take—a stand against Atatürk.

Having dealt with this global dimension of the matter, the Crusader imperialist devils of the West then turned their attention to Turkiye itself, seeking to DESTROY ATATÜRK IN HIS OWN HOMELAND. They launched efforts to overthrow, in his own country, Atatürk, one of the greatest anti-imperialists in history.

Unfortunately, thanks to the support they received from the NEGLIGENCE AND TREACHERY OF THE DISHONOURABLE RELIGION-MONGERS (namussuz DİNCİLER) AND SHAMELESS ATHEISTS (haysiyetsiz DİNSİZLER) AMONG US, and the collaboration they obtained from them, they are now on the verge of succeeding in this second phase as well—that is, the phase of finishing off Atatürk in his own homeland.

Let us repeat here the fundamental question that we have asked many times in many of our works over the years:

“WHY DOES THE CRUSADER IMPERIALIST WEST WANT TO ELIMINATE ATATÜRK?”

And let us now give the complete answer to this question, an answer that has gradually taken shape in our conscience and understanding, although we have addressed it only partially until today.

The West wants to eliminate Atatürk for three reasons that it regards as vital to its own interests:

1. To prevent Atatürk’s consciousness and determination, which enabled him to achieve success against imperialism, from becoming widespread in Muslim countries.

2. To ensure that Turkey is absolutely and unequivocally distanced from a potentially very dangerous rapprochement with “China and Confucianism”; to fully integrate Turkey into the fabricated ARAB-UMAYYAD ISLAM that dominates the Islamic world; to create a powerful partner that will serve as a prop for the hegemony of the capitalist West; and to use this partner against the threat of “China and Confucianism”, which keeps the West awake at night.

THIS IS indeed THE BACKGROUND TO NEO-OTTOMANISM AND THE “RESURRECTED CALIPHATE MOVEMENT.”

In the relevant pages of our principal work on this subject, we have described in detail how the call raised by Gaddafi in the Islamic world—“We must unite with China and Confucianism”—ultimately resulted in Gaddafi being lynched.

3. To prevent Islam—which, despite everything, continues to rise and which, according to Huntington’s prediction, would surpass Christianity in population from 2025 onwards—from embracing humanity through a new advance, freed from the abyss of Arabist-Umayyad superstitions, thanks to Atatürk’s RATIONALIST AND SCIENCE-ORIENTED LEGACY.

There is no need to be a prophet or an eminent scholar to understand what I am saying.

It is enough to read properly the two figures cultivated by the imperialist West over the past century: Toynbee (d. 1975) and Huntington (d. 2008).

In order to accomplish these three objectives, the West places the following poisonous bait of deception before anti-Atatürkist mentalities :

[“Whenever you try to adapt to the West—that is, to rationalism and scientific thinking—you will only become disgraced and humiliated. The only way for you to rise to positions of leadership is to take charge of the Islamic world. And the way to achieve this is to FREE YOURSELVES FROM SECULARISM AND ATATÜRK.”]

In the 2000s, while the imperialist West, on the one hand, attempted to ensnare the oil-rich but intellectually impoverished (AKLI KIT) Middle Eastern countries by declaring certain foolish and pitiable individuals among us—whom it had drugged with this “poisonous Anglo-American bait” and brought under its control—to be the so-called (!) “CONQUERORS OF MUSLIM LANDS,” it also used these individuals, whom it had recruited from within our own ranks, as “CO-PRESIDENTS” and “HIT MEN” to attack and subdue those Muslim countries.

Indeed, the imperialists of the West even used these foolish and pitiable individuals to destroy Gaddafi, who had stood courageously and honourably by our side at times when the West imposed its most unscrupulous arms embargoes against us.

Unfortunately, those foolish and pitiable individuals among us willingly played the role of these “useful idiots.”

Yaşar Nuri Öztürk

[*] From the late author’s book “A View of the Turkish War of Independence Through the Window of the Qur’an.”

[**] The Sino-Confucian Rapprochement (or the Chinese state’s re-embracing of Confucianism) refers to the People's Republic of China's (PRC) official efforts since the 2000s to embrace and integrate traditional Confucian philosophy and values to strengthen social harmony, political stability, and national identity in China.

While Confucianism was rejected as feudal and reactionary during the Mao era (especially during the Cultural Revolution), it has been rediscovered by modern Chinese leadership and placed at the center of state policies.

Key Elements of The Sino-Confucian Rapprochement :

• Harmonious Society and Political Stability: The Chinese administration views Confucian principles—which prioritize hierarchy, respect for family, obedience, and social harmony—as a native and "better alternative" to Western-style liberal democracy.
• Political Confucianism: The virtue-based leadership and moral framework of Confucianism are used to legitimize state authority and ensure integration between the individual, state, and society.
• Education and Cultural Diplomacy: The Confucian Institutes established worldwide to promote Chinese language and culture form the international dimension of this rapprochement. Nationally, Confucian philosophy is integrated into school curricula and official programs.
• Synthesis with Socialism: The Chinese Communist Party blends Marxist-Socialist ideology with traditional Confucian ethics to reinforce the concept of "Socialism with Chinese characteristics."
• Foreign Policy: Chinese academics and leaders emphasize the Confucian philosophy of "peaceful rise" and "harmony" to build a moral discourse in international relations.

                      ***********

DEUTSCH

Warum wollen die Imperialisten des Westens Atatürk zu Fall bringen? [*]

„Unser Ziel muss es sein, zu spalten und zu herrschen. Wir werden versuchen, den Türken eine eigennützige Gruppe als ihre Verwalter zu präsentieren, die so tun wird, als sei Religion ihr eigentliches Ideal.“

— Sir Andrew Ryan, Chef-Dolmetscher der britischen Besatzungstruppen in Istanbul

Die Kreuzfahrer-Imperialisten des Westens handelten während des Türkischen Unabhängigkeitskrieges auf diese Weise, sie taten es auch in den darauffolgenden Zeiten, und sie verfolgen dieselbe Politik gegenüber der Türkei des 21. Jahrhunderts.

Das unter der Überschrift angeführte Zitat stammt von einem der wichtigsten Spione, die im Hauptquartier der britischen Besatzungstruppen in Istanbul unter der offiziellen Bezeichnung „Dolmetscher“ tätig waren.

Selbstverständlich entlarvt diese Aussage vor allem die imperialistischen Kreuzfahrerabsichten und Ziele, die hinter der Auswahl und Einsetzung der Damat-Ferid-Kreise im besetzten Istanbul während des Türkischen Unabhängigkeitskrieges standen.

Auch sämtliche späteren Persönlichkeiten, die gewissermaßen die „Damat Ferids“ ihrer jeweiligen Epoche waren, wurden stets nach derselben Denkweise ausgewählt und ins Amt gebracht, insbesondere auf den höchsten Führungsposten des Landes.

Das eindrucksvollste Beispiel der jüngeren Zeit ereignete sich in der Türkei während der Epoche des Moderaten Islam und der Zeit der Großraum-Mittlerer-Osten-Initiative (Greater Middle East Initiative, GMEI).

Wenn man sich genau ansieht, aus welchen Mündern das Geschrei „Wir wollen einen frommen Staatspräsidenten!“ kam, erkennt man ganz offensichtlich, dass seine tatsächliche Bedeutung genau jener Aussage entspricht, die der Chefspion Ryan formuliert hatte.

Dieses Geschrei „Wir wollen einen frommen Staatspräsidenten!“ ist eindeutig islamwidrig und religionsfremd; es ist ein Ausdruck jener Denkweise, die Menschen im Namen Gottes betrügt. Denn der Islam kennt bei der Übertragung gesellschaftlicher Aufgaben – also bei der Besetzung öffentlicher Ämter – keinerlei Maßstab oder Forderung namens „Frömmigkeit“.

Die einzige Forderung besteht darin, Kompetenz und Befähigung in den Vordergrund zu stellen.

Wenn zwischen Frömmigkeit und Kompetenz beziehungsweise Eignung entschieden werden muss, fällt die unmissverständliche Wahl sowohl des Korans als auch des Propheten auf Kompetenz und Eignung.

Es lässt sich kein einziges Wort und keine einzige Handlung als Beweis für das Gegenteil anführen.

Dagegen gibt es Hunderte von Beispielen sowohl im Koran als auch in der Lebenspraxis des Propheten, die genau dies belegen. Denn Gottesfurcht und Frömmigkeit – mit einem anderen Wort Taqwa – können nach der ausdrücklichen Erklärung des Korans nicht zum Maßstab menschlicher Überlegenheit gemacht werden.

Sie sind ausschließlich ein Grund für die besondere Stellung des Menschen gegenüber Gott und in den Augen Gottes.

Mustafa Kemal Atatürk, der geniale Führer der Nationalen Rechtsverteidigungsbewegung (Müdafaa-i Hukuk), kannte diese Wahrheit sehr genau: Gesellschaftliche Aufgaben müssen Menschen übertragen werden, die über Kompetenz und Eignung verfügen; Taqwa hingegen ist kein Maßstab der Überlegenheit unter Menschen, sondern ausschließlich ein Maßstab zwischen Gott und dem Menschen. Weil er diese Wahrheit kannte und entsprechend handelte, wurde er von den Imperialisten des Westens sowie von deren einheimischen, angeblich nationalen Lakaien und Dienern zum Feind erklärt.

Denn diese Wahrheit in die Praxis umzusetzen bedeutet, jenen, die Menschen im Namen Gottes betrügen, und dem imperialistischen Westen eine ihrer wichtigsten Waffen aus der Hand zu nehmen.

Warum will der kreuzfahrerisch-imperialistische Westen einen Führer – Atatürk – ausschalten, dem vorgeworfen wird, die Bevölkerung eines muslimischen Imperiums an die westliche Zivilisation herangeführt zu haben?

Ist das nicht ein Paradoxon, das uns nicht nur laut entgegenschreit, sondern uns geradezu ins Gesicht schlägt?

Wir sind der Auffassung, dass bereits die konsequente Untersuchung dieses Paradoxons ausreichen würde, um die Irrtümer zu überwinden, die die UNEHRLICHEN RELIGIONSFANATIKER UND DIE SCHAMLOSEN ATHEISTEN IN UNSERER MITTE GEMEINSAM IM HINBLICK AUF ATATÜRK verursacht haben.

Dafür müssten sie jedoch zunächst den Anstand und die Würde aufbringen, den Prozess zu beenden, in dem die Religionsfanatiker sich an der Wahrheit des Islam und die Atheisten sich an der Wahrheit über Atatürk stören.

Leider haben bislang weder die unehrlichen Religionsfanatiker noch die schamlosen und würdelosen Atheisten diesen Anstand und diese Würde gezeigt.

Ja, warum fühlen sich die imperialistischen Kreuzfahrer des Westens eigentlich von einem Mann – Atatürk – bedroht, den sie selbst als jemanden propagandistisch dargestellt haben, der „westlich orientiert und islamfeindlich“ gewesen sei?

Etwa, weil sie an die Muslime denken und sie so sehr lieben?

Die Imperialisten des Westens, insbesondere der allen voran agierende ENGLISCHE UNGLÄUBIGE, haben jahrelang mit ihren TEUFLISCHEN POLITIKEN den folgenden niederträchtigen Refrain wiederholt und wiederholen lassen, um einen Keil zwischen die islamische Welt und Atatürk zu treiben:

„Atatürk hat euch von eurer tausendjährigen Religion entfernt und euch zu einem Satelliten des Westens und des Christentums gemacht. Warum solltet ihr ihm vertrauen und ihm folgen? Mit welcher Logik könnt ihr einen solchen Mann zum Vorbild nehmen?“

DIE TEUFLISCHE STRATEGIE DES ENGLISCHEN UNGLÄUBIGEN hat ihre volle Wirkung entfaltet. Die muslimische Welt hat sich, von einigen wenigen Staatsführern und Intellektuellen abgesehen, leider gegen Atatürk gestellt – und tut dies bis heute.

Nachdem die kreuzfahrerisch-imperialistischen Teufel des Westens diese globale Dimension ihres Vorhabens bewältigt hatten, richteten sie ihre Aufmerksamkeit auf die Türkei selbst. Ihr Ziel war es, ATATÜRK IN SEINER EIGENEN HEIMAT ZU VERNICHTEN. Sie begannen mit den Bemühungen, Atatürk, einen der größten Antiimperialisten der Geschichte, in seinem eigenen Vaterland zu Fall zu bringen.

Leider stehen sie auch in dieser zweiten Phase – also bei dem Versuch, Atatürk in seiner eigenen Heimat endgültig auszuschalten – kurz vor dem Erfolg, und zwar dank der Unterstützung, die sie aus der UNACHTSAMKEIT UND DEM VERRAT DER UNEHRLICHEN RELIGIONSFANATIKER UND DER SCHAMLOSEN ATHEISTEN IN UNSERER MITTE erhalten, sowie dank deren Zusammenarbeit.

Wiederholen wir hier die grundlegende Frage, die wir im Laufe der Jahre in zahlreichen unserer Werke immer wieder gestellt haben:

„WARUM WILL DER KREUZFAHRERISCH-IMPERIALISTISCHE WESTEN ATATÜRK AUSSCHALTEN?“

Und geben wir nun die vollständige Antwort auf diese Frage, die sich bis heute in unserem Gewissen und unserem Erkenntnisvermögen herausgebildet hat, auch wenn wir sie bisher nur teilweise beantwortet haben.

Der Westen will Atatürk aus drei Gründen ausschalten, die er für seine eigenen Interessen als lebenswichtig betrachtet:

1. Er will verhindern, dass sich Atatürks Erkenntnisfähigkeit und Entschlossenheit, mit denen er sich erfolgreich dem Imperialismus entgegengestellt hat, in den muslimischen Ländern verbreiten.

2. Er will die Türkei unbedingt und unter allen Umständen von einer möglicherweise äußerst gefährlichen Annäherung an China und den Konfuzianismus fernhalten. Zu diesem Zweck soll die Türkei vollständig an den im islamischen Raum vorherrschenden ERFUNDENEN ARABISCH-UMAYYADISCHEN ISLAM angepasst werden. So soll ein starker Partner geschaffen werden, der die Hegemonie des kapitalistischen Westens stützt und anschließend gegen die Bedrohung durch China und den Konfuzianismus eingesetzt werden kann – eine Bedrohung, die dem Westen schlaflose Nächte bereitet.

DAS IST DER HINTERGRUND DES NEUOSMANISMUS UND DES „WIEDERBELEBTEN KALIFATISMUS“.

Auf den entsprechenden Seiten unseres Hauptwerkes zu diesem Thema haben wir ausführlich dargelegt, dass der von Gaddafi in der islamischen Welt erhobene Ruf „Wir müssen uns mit China und dem Konfuzianismus verbünden“ schließlich damit endete, dass Gaddafi gelyncht wurde.

3. Er will verhindern, dass der Islam, der trotz aller Widrigkeiten weiter aufsteigt und nach Huntingtons Prognose ab 2025 auch hinsichtlich der Bevölkerungszahl das Christentum übertreffen würde, dank des RATIONALISTISCHEN UND WISSENSCHAFTSORIENTIERTEN ERBES ATATÜRKS aus dem Abgrund arabistisch-umayyadischer Aberglauben herausfindet und mit einem neuen Aufbruch die Menschheit umfasst.

Um das zu verstehen, muss man weder Hellseher noch Universalgelehrter sein.

Es genügt, die beiden Persönlichkeiten, die der imperialistische Westen im vergangenen Jahrhundert hervorgebracht hat, gründlich zu lesen: Toynbee (gest. 1975) und Huntington (gest. 2008).

Um diese drei Ziele zu verwirklichen, legt der Westen den anti-atatürkistischen Denkströmungen folgenden vergifteten Köder der Täuschung vor:

[„Sobald ihr versucht, euch dem Westen anzupassen – also dem Rationalismus und der Wissenschaftlichkeit –, werdet ihr nur noch lächerlich und erniedrigt dastehen. Der einzige Weg, Führungspositionen zu erreichen, besteht darin, euch an die Spitze der islamischen Welt zu setzen. Und der Weg dorthin führt über eure BEFREIUNG VON DER LAIZITÄT UND VON ATATÜRK.“]

In den 2000er-Jahren versuchte der imperialistische Westen einerseits, die ölreichen, aber geistig wenig entwickelten Länder des Nahen Ostens zu ködern, indem er einige Dummköpfe und bedauernswerte Gestalten aus unseren eigenen Reihen, die er mit diesem „vergifteten britisch-amerikanischen Köder“ betäubt und unter seine Kontrolle gebracht hatte, zu „EROBERERN MUSLIMISCHER GEBIETE“ erklärte. Andererseits setzte er diese aus unseren eigenen Reihen rekrutierten Gestalten als „KO-PRÄSIDENTEN“ und „AUFTRAGSKILLER“ ein, um jene muslimischen Länder anzugreifen und zu unterwerfen.

Ja, er benutzte diese Dummköpfe und bedauernswerten Gestalten sogar, um Gaddafi zu vernichten, der in jenen Zeiten, als der Westen uns mit seinen niederträchtigsten Embargos belegte, mutig und aufrecht an unserer Seite gestanden hatte.

Leider spielten diese Dummköpfe und bedauernswerten Gestalten in unseren Reihen freiwillig die Rolle der „nützlichen Idioten“.

Yaşar Nuri Öztürk

[*] Aus dem Buch des verstorbenen Autors “Ein Blick auf den Türkischen Befreiungskrieg aus dem Fenster des Korans.”

[**] Die Annäherung zwischen China und dem Konfuzianismus

Die Annäherung zwischen China und dem Konfuzianismus (oder die Wiederannäherung des chinesischen Staates an den Konfuzianismus) bezeichnet die offiziellen Bemühungen der Volksrepublik China (VRCh) seit den 2000er Jahren, die traditionelle konfuzianische Philosophie und ihre Werte wiederzubeleben und zu integrieren, um den gesellschaftlichen Zusammenhalt, die politische Stabilität und die nationale Identität zu stärken.

Während der Konfuzianismus in der Mao-Ära (insbesondere während der Kulturrevolution) als feudal und reaktionär abgelehnt wurde, wurde er von der modernen chinesischen Führung wiederentdeckt und in den Mittelpunkt der staatlichen Politik gerückt.

Kernbestandteile

• Harmonische Gesellschaft und politische Stabilität: Die chinesische Führung sieht in den konfuzianischen Prinzipien, die Hierarchie, Respekt vor der Familie, Gehorsam und soziale Harmonie in den Vordergrund stellen, eine einheimische und „bessere Alternative“ zur westlichen liberalen Demokratie.
• Politischer Konfuzianismus: Die auf Tugend basierende Führung und die moralischen Ansichten des Konfuzianismus werden genutzt, um die staatliche Autorität zu legitimieren und die Einheit von Individuum, Staat und Volk zu festigen.
• Bildung und Kulturdiplomatie: Die weltweit gegründeten Konfuzius-Institute zur Verbreitung der chinesischen Sprache und Kultur bilden die internationale Dimension dieser Annäherung. Im Inland wird die konfuzianische Philosophie in Schulen und offiziellen Programmen gelehrt.
• Synthese mit dem Sozialismus: Die Kommunistische Partei Chinas verschmilzt die marxistisch-sozialistische Ideologie mit der traditionellen konfuzianischen Ethik, um das Konzept des „Sozialismus chinesischer Prägung“ zu stärken.
• Außenpolitik: Chinesische Akademiker und Politiker betonen in der Außenpolitik die konfuzianische Philosophie des „friedlichen Aufstiegs“ und der „Harmonie“, um einen moralischen Diskurs in den internationalen Beziehungen aufzubauen.

                   *************

FRANÇAIS

Pourquoi les impérialistes de l’Occident veulent-ils renverser Atatürk ? [*]

« Notre objectif doit être de diviser pour régner. Nous nous efforcerons de présenter aux Turcs, comme dirigeants, un groupe d’opportunistes qui se comportera comme si son véritable idéal était la religion. »

— Sir Andrew Ryan, interprète en chef des forces d’occupation britanniques à Istanbul

Les impérialistes croisés de l’Occident agissaient ainsi durant la guerre d’indépendance turque ; ils ont continué à le faire par la suite et poursuivent encore aujourd’hui la même politique à l’égard de la Turquie du XXIe siècle.

La déclaration figurant sous le titre est celle de l’un des espions les plus importants qui servaient au quartier général des forces d’occupation britanniques à Istanbul, sous le titre officiel d’« interprète ».

Cette déclaration dévoile naturellement, avant tout, les intentions et les objectifs impérialistes et croisés qui se cachaient derrière la sélection et l’installation des équipes de Damat Ferid dans l’Istanbul occupée, pendant la guerre d’indépendance turque.

Tous les personnages ultérieurs qui furent, sous d’autres noms, les « Damat Ferid » de leur époque ont également été soigneusement choisis et installés au pouvoir selon cette même logique, particulièrement aux postes de direction du pays.

L’exemple le plus frappant de l’époque récente s’est produit en Turquie durant la période de l’islam modéré et de l’Initiative pour le Grand Moyen-Orient (GMEI).

Lorsqu’on examine attentivement les bouches d’où est partie la clameur « Nous voulons un président de la République pieux ! », on comprend clairement que sa véritable signification est exactement celle qu’exprimait le chef espion Ryan dans sa déclaration.

Cette clameur « Nous voulons un président de la République pieux ! » est manifestement contraire à l’islam et étrangère à la religion ; elle constitue une manifestation de cette mentalité qui trompe les gens au nom de Dieu. Car, dans l’islam, lorsqu’il s’agit de confier des responsabilités sociales, c’est-à-dire de nommer des personnes à des fonctions publiques, il n’existe absolument aucun critère ni aucune exigence portant le nom de « piété ».

La seule exigence est de placer au premier plan la compétence et le mérite.

Lorsqu’il faut choisir entre la religiosité et la compétence, le choix sans hésitation du Coran comme du Prophète se porte sur la compétence et le mérite.

Il est impossible de produire une seule parole ou une seule pratique qui prouverait le contraire.

En revanche, des centaines d’exemples démontrant cette vérité se trouvent aussi bien dans le Coran que dans la pratique du Prophète. En effet, la piété — autrement appelée taqwa — ne peut constituer un motif de supériorité entre les êtres humains, comme le déclare explicitement le Coran.

Elle constitue uniquement un motif de distinction entre Dieu et l’être humain, ainsi qu’un motif de distinction auprès de Dieu.

Mustafa Kemal Atatürk, le génial chef du Mouvement de défense des droits nationaux (Müdafaa-i Hukuk), connaissait parfaitement cette vérité : les responsabilités sociales doivent être confiées aux personnes compétentes et méritantes, tandis que la taqwa n’est pas un critère de supériorité entre les hommes, mais uniquement une mesure entre Dieu et l’individu. C’est précisément parce qu’il connaissait cette vérité et qu’il l’a mise en pratique qu’il a été déclaré ennemi par les impérialistes occidentaux et par leurs laquais et serviteurs locaux, prétendument nationaux.

Car mettre cette vérité en pratique revient à retirer aux imposteurs qui trompent les gens au nom de Dieu, ainsi qu’à l’Occident impérialiste, l’une de leurs armes les plus importantes.

Pourquoi l’Occident impérialiste des croisades cherche-t-il à éliminer un dirigeant — Atatürk — auquel on reproche d’avoir rapproché de la civilisation occidentale la population d’un empire musulman ?

N’y a-t-il pas là un paradoxe qui ne se contente pas de nous crier au visage, mais qui nous gifle littéralement ?

Nous pensons que le simple fait d’examiner ce paradoxe en profondeur suffirait à dépasser les erreurs concernant ATATÜRK, erreurs que LES MARCHANDS DE RELIGION SANS HONNEUR ET LES ATHÉES SANS SCRUPULES DE NOTRE PROPRE CAMP ont provoquées de concert.

Mais, pour cela, il leur faut d’abord faire preuve de l’honneur et de la dignité nécessaires pour mettre fin au processus par lequel les marchands de religion sont dérangés par la vérité de l’islam et les athées par la vérité concernant Atatürk.

Hélas, jusqu’à présent, ni les marchands de religion sans honneur ni les athées sans honte et sans dignité n’ont fait preuve de cet honneur et de cette dignité.

Oui, pourquoi les impérialistes occidentaux, ces croisés, sont-ils donc dérangés par un homme — Atatürk — qu’ils ont eux-mêmes présenté dans leur propagande comme étant « pro-occidental et hostile à l’islam » ?

Est-ce parce qu’ils pensent aux musulmans et qu’ils les aiment tant ?

Les impérialistes de l’Occident, et tout particulièrement le MÉCRÉANT ANGLAIS, qui se trouve à leur avant-garde, ont, pendant des années et des années, à travers leurs POLITIQUES DIABOLIQUES, répété et fait répéter le refrain perfide suivant afin de creuser un fossé entre le monde islamique et Atatürk :

« Atatürk vous a éloignés de votre religion millénaire et a fait de vous un satellite de l’Occident et du christianisme. Pourquoi lui feriez-vous confiance et le suivriez-vous ? Par quelle logique pourriez-vous prendre un tel homme pour modèle ? »

LA STRATÉGIE DIABOLIQUE DU MÉCRÉANT ANGLAIS a pleinement porté ses fruits. À l’exception de quelques dirigeants et intellectuels, le monde musulman s’est malheureusement dressé contre Atatürk — et continue de le faire.

Après avoir réglé cette dimension mondiale de leur entreprise, les démons impérialistes et croisés de l’Occident se sont tournés vers la Turquie elle-même, dans le but de DÉTRUIRE ATATÜRK DANS SA PROPRE PATRIE. Ils ont entrepris de renverser, sur sa propre terre, Atatürk, l’un des plus grands anti-impérialistes de l’histoire.

Malheureusement, grâce au soutien qu’ils ont reçu de la NÉGLIGENCE ET DE LA TRAHISON DES MARCHANDS DE RELIGION SANS HONNEUR ET DES ATHÉES SANS SCRUPULES DE NOTRE PROPRE CAMP, ainsi qu’à la collaboration de ces derniers, ils sont sur le point de réussir également cette deuxième étape, celle qui consiste à en finir avec Atatürk dans sa propre patrie.

Répétons ici la question fondamentale que nous avons posée à maintes reprises dans nombre de nos ouvrages au fil des années :

« POURQUOI L’OCCIDENT IMPÉRIALISTE DES CROISADES VEUT-IL ÉLIMINER ATATÜRK ? »

Et donnons maintenant la réponse complète à cette question, réponse qui s’est progressivement formée dans notre conscience et notre discernement, bien que nous n’y ayons répondu jusqu’à présent que partiellement.

L’Occident veut éliminer Atatürk pour trois raisons qu’il considère comme vitales pour ses propres intérêts :

1. Empêcher que la lucidité et la détermination d’Atatürk, qui lui ont permis de remporter une victoire contre l’impérialisme, se généralisent dans les pays musulmans.

2. Éloigner absolument et définitivement la Turquie d’un rapprochement potentiellement très dangereux avec la Chine et le confucianisme ; adapter pleinement la Turquie à l’ISLAM ARABE-OMMEYYADE FABRIQUÉ DE TOUTES PIÈCES, dominant le monde islamique, afin de créer un partenaire puissant qui servira d’appui à l’hégémonie du capitalisme occidental et qui pourra être utilisé contre la menace chinoise et confucéenne, laquelle empêche l’Occident de dormir.

TEL EST L’ARRIÈRE-PLAN DU NÉO-OTTOMANISME ET DU « CALIFATISME RESSUSCITÉ ».

Dans les pages correspondantes de notre ouvrage fondamental consacré à cette question, nous avons exposé en détail comment l’appel lancé par Kadhafi dans le monde islamique — « Nous devons nous unir avec la Chine et le confucianisme » — s’est finalement soldé par son lynchage.

3. Empêcher l’islam, qui continue malgré tout son ascension et qui, selon la prévision de Huntington, devait dépasser le christianisme également en nombre de fidèles à partir de 2025, d’embrasser l’humanité dans un nouvel élan, en se libérant du gouffre des superstitions arabo-omeyyades grâce à l’HÉRITAGE RATIONALISTE ET SCIENTIFIQUE D’ATATÜRK.

Il n’est nul besoin d’être prophète ni érudit pour comprendre ce que je viens de dire.

Il suffit de lire sérieusement les deux personnalités que l’Occident impérialiste a fait émerger au cours du siècle dernier : Toynbee (mort en 1975) et Huntington (mort en 2008).

Pour réaliser ces trois objectifs, l’Occident place devant les mentalités anti-Atatürk l’appât empoisonné de la tromperie suivant :

[« Chaque fois que vous tenterez de vous adapter à l’Occident, c’est-à-dire au rationalisme et à la pensée scientifique, vous ne ferez que vous couvrir de ridicule et vous humilier. Le seul moyen d’accéder aux positions dirigeantes est de prendre la tête du monde islamique. Et, pour y parvenir, vous devez VOUS LIBÉRER DE LA LAÏCITÉ ET D’ATATÜRK. »]

Dans les années 2000, l’Occident impérialiste, d’un côté, tentait de séduire les pays du Moyen-Orient, RICHES EN PÉTROLE MAIS PAUVRES EN INTELLIGENCE, en proclamant « CONQUÉRANTS DES TERRES MUSULMANES » certains imbéciles pitoyables issus de nos propres rangs, qu’il avait anesthésiés et placés sous sa tutelle grâce à cet « appât empoisonné anglo-américain ». De l’autre côté, il utilisait ces individus recrutés parmi nous comme « COPRÉSIDENTS » et comme « HOMMES DE MAIN » pour attaquer et soumettre ces pays musulmans.

Il est même allé jusqu’à utiliser ces pauvres imbéciles pour anéantir Kadhafi, qui s’était tenu courageusement et dignement à nos côtés à l’époque où l’Occident nous imposait ses embargos les plus déloyaux.

Hélas, ces pauvres imbéciles de notre propre camp ont volontairement joué le rôle des « idiots utiles ».

Yaşar Nuri Öztürk

[*] Extrait du livre du regretté auteur : “Un regard sur la guerre de libération turque à travers la fenêtre du Coran.”

[**] Le rapprochement entre la Chine et le confucianisme

(Ou : la réhabilitation du confucianisme par l’État chinois)

Depuis les années 2000, la République populaire de Chine (RPC) a officiellement réaffirmé son attachement à la philosophie et aux valeurs traditionnelles du confucianisme, dans le but de renforcer la cohésion sociale, la stabilité politique et l’identité nationale, et de les intégrer dans son système politique et social.

Rejeté autrefois sous Mao, notamment pendant la Révolution culturelle, parce qu’il était considéré comme féodal et réactionnaire, le confucianisme a été redécouvert par les dirigeants chinois contemporains et progressivement réintroduit au cœur des politiques de l’État.

Les principaux éléments du rapprochement entre la Chine et le confucianisme

1. Société harmonieuse et stabilité politique

Les autorités chinoises considèrent les principes confucéens — qui privilégient la hiérarchie sociale, le respect de la famille, l’obéissance et l’harmonie collective — comme une alternative nationale, présentée comme plus appropriée, à la démocratie libérale de type occidental.

2. Confucianisme politique

Dans la gouvernance de l’État, les conceptions confucéennes du leadership vertueux et de la moralité sont mobilisées afin de légitimer l’autorité politique et de renforcer l’unité entre l’individu, l’État et la société.

3. Éducation et diplomatie culturelle

Les Instituts Confucius, créés dans le but de diffuser la langue et la culture chinoises à travers le monde, constituent la dimension internationale de ce rapprochement. À l’intérieur du pays, la philosophie confucéenne est également enseignée dans les établissements scolaires et intégrée à différents programmes officiels.

4. Synthèse avec le socialisme

Le Parti communiste chinois cherche à renforcer le concept de « socialisme aux caractéristiques chinoises » en associant l’idéologie marxiste-socialiste à la morale traditionnelle confucéenne.

5. Politique étrangère

Dans le domaine des relations internationales, des universitaires et des responsables chinois mettent en avant les notions confucéennes de « développement pacifique » et d’« harmonie », dans le but de construire un discours moral destiné à accompagner la politique étrangère de la Chine.

                     ************* 

العربية

لماذا يريد إمبرياليو الغرب إسقاط أتاتورك؟ [*]

«ينبغي أن يكون هدفنا هو التفريق والحكم. وسنسعى إلى تقديم جماعة انتهازية إلى الأتراك بوصفها جماعة حاكمة، تتصرف وكأن الدين هو مثالها الأعلى الحقيقي».

— السير أندرو رايان، كبير مترجمي قوات الاحتلال البريطانية في إسطنبول

كان صليبيو الغرب الإمبرياليون يتصرفون بهذه الطريقة أيام حرب الاستقلال التركية، واستمروا في ذلك في المراحل اللاحقة، وما زالوا ينتهجون السياسة نفسها تجاه تركيا في القرن الحادي والعشرين.

إن العبارة الواردة تحت العنوان هي لأحد أهم الجواسيس الذين كانوا يعملون في مقر قيادة قوات الاحتلال البريطانية في إسطنبول تحت مسمى «مترجم».

ومن الطبيعي أن تكشف هذه العبارة، قبل كل شيء، عن النوايا والأهداف الإمبريالية الصليبية التي كانت وراء اختيار جماعات داماد فريد وإعدادها وتنصيبها في إسطنبول الواقعة تحت الاحتلال، خلال أيام حرب الاستقلال التركية.

وكذلك فإن جميع الشخصيات اللاحقة التي كانت، بأسماء مختلفة، بمثابة «داماد فريد» لعصورها، قد جرى اختيارها بعناية وتنصيبها في السلطة وفقاً لهذا النهج نفسه، ولا سيما في المناصب القيادية في البلاد.

وأبرز مثال على ذلك في العهود الحديثة شهدته تركيا خلال مرحلة الإسلام المعتدل ومبادرة الشرق الأوسط الكبير.

وعندما تتأملون جيداً الأفواه التي انطلقت منها ضجة «نريد رئيساً للجمهورية متديناً!»، ستدركون بوضوح أن معناها الحقيقي هو بعينه المعنى الذي عبّر عنه كبير الجواسيس رايان في عبارته المذكورة.

إن هذه الضجة القائلة «نريد رئيساً للجمهورية متديناً!» منافية للإسلام والدين بصورة صريحة؛ فهي تعبير عن عقلية خداع الناس باسم الله. ذلك أن الإسلام لا يتخذ مطلقاً ما يسمى «التدين» معياراً أو شرطاً عند إسناد المسؤوليات الاجتماعية، أي عند تعيين الأشخاص في المناصب العامة.

إن المطلب الوحيد هو تقديم الكفاءة والجدارة.

وعندما تقتضي الضرورة الاختيار بين التدين من جهة، والكفاءة والجدارة من جهة أخرى، فإن اختيار القرآن والنبي، من دون أي تردد، يقع على الكفاءة والجدارة.

ولا يمكن تقديم قول واحد أو ممارسة واحدة تصلح دليلاً على خلاف ذلك.

أما الأدلة التي تثبت هذه الحقيقة في القرآن وفي ممارسات النبي، فهي بالمئات. ذلك أن التقوى، وهي التعبير الآخر عن التدين، لا يجوز أن تكون سبباً للتفاضل بين البشر، وفقاً لما يعلنه القرآن صراحة.

إنها ليست إلا سبباً للتميّز في العلاقة بين الله والإنسان، وللمنزلة عند الله.

لقد كان مصطفى كمال أتاتورك، القائد العبقري لحركة الدفاع عن الحقوق الوطنية (مدافعة حقوق)، يعرف هذه الحقيقة جيداً؛ أي إن المسؤوليات الاجتماعية ينبغي أن تُسند إلى أصحاب الكفاءة والجدارة، وإن التقوى ليست معياراً للتفاضل بين الناس، بل هي معيار لا يكون إلا بين الله والإنسان وفي ميزان الله. ولأنه عرف هذه الحقيقة وعمل بمقتضاها، فقد أعلنته الإمبريالية الغربية، ومعها خدمها وأتباعها المحليون الذين يزعمون الوطنية، عدواً لها.

ذلك أن تطبيق هذه الحقيقة عملياً يعني انتزاع واحد من أهم أسلحة أولئك الذين يخدعون الناس باسم الله، وكذلك أسلحة الغرب الإمبريالي.

لماذا يريد الغرب الصليبي الإمبريالي إقصاء قائدٍ، هو أتاتورك، يُتهم بأنه قرّب شعب إمبراطورية إسلامية من الحضارة الغربية؟

أليس في هذا تناقض صارخ لا يكتفي بالصراخ في وجوهنا، بل يكاد يصفعنا على وجوهنا؟

إننا نعتقد أن مجرد التعمق في دراسة هذا التناقض كافٍ لتجاوز الأوهام والأخطاء المتعلقة بأتاتورك، تلك الأخطاء التي تسبب فيها، بالتعاون فيما بينهم، مُتاجرو الدين عديمو الشرف والملحدون عديمو المروءة من بيننا.

ولكن، من أجل ذلك، ينبغي عليهم أولاً أن يتحلّوا بالشرف والكرامة اللازمين لوضع حدّ للمسار الذي ينزعج فيه متاجرو الدين من حقيقة الإسلام، وينزعج فيه الملحدون من حقيقة أتاتورك.

وللأسف، لم يُظهر حتى الآن لا متاجرو الدين عديمو الشرف ولا الملحدون عديمو الحياء والكرامة شيئاً من هذا الشرف أو تلك الكرامة.

نعم، لماذا ينزعج الغربيون الصليبيون الإمبرياليون من رجلٍ، هو أتاتورك، وهم أنفسهم الذين روّجوا له دعائياً بوصفه رجلاً «موالياً للغرب ومعادياً للإسلام»؟

أذلك لأنهم يفكرون في المسلمين ويحبونهم إلى هذا الحد؟

لقد ظل إمبرياليو الغرب، وخصوصاً الكافر الإنجليزي الذي يتقدم صفوفهم، يكررون لسنوات طويلة، من خلال سياساتهم الشيطانية، اللازمة الخبيثة التالية، كما كانوا يدفعون الآخرين إلى تكرارها، بهدف تعميق الهوة بين العالم الإسلامي وأتاتورك:

«لقد أبعدكم أتاتورك عن دينكم الذي امتد ألف عام، وجعلكم تابعين للغرب وللمسيحية. فلماذا تثقون به وتسيرون خلفه؟ وبأي منطق تتخذون رجلاً كهذا قدوة لكم؟»

لقد حققت الاستراتيجية الشيطانية للكافر الإنجليزي تأثيرها الكامل. فاصطفّ العالم الإسلامي، باستثناء عدد قليل من القادة والمثقفين، للأسف في مواجهة أتاتورك، وما زال يواصل ذلك حتى اليوم.

وبعد أن أنهى شياطين الغرب الصليبيون الإمبرياليون هذا الجانب العالمي من مخططهم، وجّهوا أنظارهم إلى داخل تركيا، بهدف القضاء على أتاتورك في وطنه الأم. وبدأوا العمل من أجل إسقاط أتاتورك، الذي يُعد واحداً من أعظم مناهضي الإمبريالية في التاريخ، في وطنه نفسه.

وللأسف، وبفضل الدعم الذي تلقوه من غفلة وخيانة متاجري الدين عديمي الشرف والملحدين عديمي المروءة من بيننا، وبفضل تعاون هؤلاء معهم، أوشكوا على تحقيق النجاح في هذه المرحلة الثانية أيضاً، أي مرحلة القضاء على أتاتورك في وطنه الأم.

دعونا نكرر هنا سؤالنا الأساسي الذي طرحناه مراراً وتكراراً في العديد من مؤلفاتنا على مدى سنوات طويلة:

«لِمَاذَا يُرِيدُ الْغَرْبُ الصَّلِيبِيُّ الْإِمْبِرْيَالِيُّ إِقْصَاءَ أَتَاتُورْك؟»

ولنقدّم الآن الجواب الكامل عن هذا السؤال، وهو الجواب الذي تبلور في ضميرنا ووعينا، وإن كنا قد أجبنا عنه حتى اليوم إجابة جزئية فحسب.

إن الغرب يريد إقصاء أتاتورك لثلاثة أسباب يراها حيوية بالنسبة إلى مصالحه:

1. منع انتشار وعي أتاتورك وإرادته اللذين مكّناه من تحقيق النجاح في مواجهة الإمبريالية، وتحويلهما إلى نهج عام في البلدان الإسلامية.

2. إبعاد تركيا، بصورة حتمية وقاطعة، عن أي تقارب محتمل مع الصين والكونفوشيوسية، قد يشكّل خطراً بالغاً. ولهذا الغرض، يريد الغرب تكييف تركيا تكييفاً كاملاً مع الإسلام العربي الأموي المزعوم والمصطنع، السائد في العالم الإسلامي، من أجل إنشاء شريك قوي يسند هيمنة الغرب الرأسمالي، ثم استخدام هذا الشريك في مواجهة تهديد الصين والكونفوشيوسية الذي يؤرق الغرب ويحرمُه النوم.

هَذَا هُوَ الْخَلْفِيَّةُ الْحَقِيقِيَّةُ لِلنِّيوعُثْمَانِيَّةِ وَلِـ«الْخِلَافَةِ الْمُبْعَثَةِ مِنْ جَدِيدٍ».

لقد أوضحنا بالتفصيل، في الصفحات ذات الصلة من مؤلَّفنا الأساسي حول هذا الموضوع، كيف أن النداء الذي أطلقه القذافي في العالم الإسلامي، والقائل: «ينبغي لنا أن نتحد مع الصين والكونفوشيوسية»، انتهى باغتياله على أيدي الذين قاموا بقتله بعد أن تعرّض للتمثيل به والفتك به.

3. منع الإسلام، الذي يواصل صعوده رغم كل شيء، والذي كان من المتوقع، وفقاً لتنبؤ هنتنغتون، أن يتجاوز المسيحية من حيث عدد السكان ابتداءً من عام 2025، من احتضان الإنسانية في انطلاقة جديدة، بعد تحرره من هاوية الخرافات العربية الأموية، بفضل إرث أتاتورك الْعَقْلَانِيِّ وَالْعِلْمِيِّ.

لا يحتاج فهم ما أقوله إلى أن يكون المرء عرّافاً أو عالماً موسوعياً.

يكفي أن يقرأ المرء قراءة جادة شخصيتين أنجبهما الغرب الإمبريالي خلال القرن الماضي: توينبي (توفي عام 1975) وهنتنغتون (توفي عام 2008).

ومن أجل تحقيق هذه الأهداف الثلاثة، يلقي الغرب أمام العقليات المناهضة لأتاتورك طُعماً ساماً من الخداع، يقول فيه:

[«كلما حاولتم التكيف مع الغرب، أي مع العقلانية والمنهج العلمي، فلن تجنوا سوى الفضيحة والذل والهوان. والطريق الوحيد لارتقائكم إلى مواقع القيادة هو أن تتولوا زعامة العالم الإسلامي. أما سبيل ذلك فهو أن تَتَخَلَّصُوا مِنَ الْعِلْمَانِيَّةِ وَمِنْ أَتَاتُورْك».]

في سنوات الألفين، كان الغرب الإمبريالي، من جهة، يحاول استدراج بلدان الشرق الأوسط الغنية بالنفط، ولكن الفقيرة في العقل والتفكير، وذلك بإعلان بعض الحمقى المساكين من بيننا، الذين خدّرهم بهذا الطُعم «الأنغلو-أمريكي السام» ووضعهم تحت وصايته، «فَاتِحِينَ لِلْبِلَادِ الْإِسْلَامِيَّةِ». ومن جهة أخرى، استخدم أولئك الحمقى الذين استقطبهم من بيننا بوصفهم «رُؤَسَاءَ مُشَارِكِينَ» و«أَدَوَاتِ تَنْفِيذٍ وَقَتَلَةً مُسَخَّرِينَ» لمهاجمة تلك البلدان الإسلامية وإخضاعها.

بل إنه استخدم هؤلاء الحمقى المساكين، على سبيل المثال، للقضاء على القذافي، الذي وقف إلى جانبنا بشجاعة ورجولة في الأوقات التي فرض فيها الغرب علينا أكثر أنواع الحصار والقيود غدراً ونذالة.

وللأسف، فإن أولئك الحمقى المساكين من بيننا أدّوا، طواعيةً وبمحض إرادتهم، دور «الأغبياء النافعين» الذين يسهل استخدامهم.

ياشار نوري أوزتورك

[*] مقتطف من كتاب المرحوم : "نظرة إلى حرب الاستقلال التركية من نافذة القرآن."

[**] التقارب بين الصين والكونفوشيوسية

(أو: إعادة احتضان الدولة الصينية للكونفوشيوسية)

منذ سنوات الألفين، أعادت جمهورية الصين الشعبية (ج.ص.ش) التأكيد رسمياً على تبنّيها للفلسفة الكونفوشيوسية التقليدية وقيمها، بهدف تعزيز الانسجام الاجتماعي والاستقرار السياسي والهوية الوطنية، وإدماج هذه القيم في منظومتها السياسية والاجتماعية.

وكانت الكونفوشيوسية قد رُفضت في الماضي خلال عهد ماو، ولا سيما أثناء الثورة الثقافية، باعتبارها فكراً إقطاعياً ورجعياً. غير أن القيادة الصينية المعاصرة أعادت اكتشافها، وأخذت تعمل تدريجياً على وضعها في صميم سياسات الدولة.

العناصر الأساسية للتقارب بين الصين والكونفوشيوسية

1. المجتمع المنسجم والاستقرار السياسي

ترى القيادة الصينية أن المبادئ الكونفوشيوسية التي تعطي الأولوية للتدرج الهرمي في المجتمع، واحترام الأسرة، والطاعة، والانسجام الاجتماعي، تمثل بديلاً محلياً يُقدَّم على أنه أكثر ملاءمة من الديمقراطية الليبرالية ذات النموذج الغربي.

2. الكونفوشيوسية السياسية

تُستَخدم مفاهيم القيادة الفاضلة والأخلاق لدى كونفوشيوس في إدارة الدولة، بهدف إضفاء الشرعية على السلطة السياسية وتعزيز وحدة العلاقة بين الفرد والدولة والشعب.

3. التعليم والدبلوماسية الثقافية

تشكل معاهد كونفوشيوس، التي أُنشئت لنشر اللغة والثقافة الصينيتين في مختلف أنحاء العالم، البُعد الدولي لهذا التقارب. أما داخل الصين، فتُدرَّس الفلسفة الكونفوشيوسية أيضاً في المدارس، وتُدرج ضمن البرامج والمناهج الرسمية.

4. التوليف بين الكونفوشيوسية والاشتراكية

يسعى الحزب الشيوعي الصيني إلى تعزيز مفهوم «الاشتراكية ذات الخصائص الصينية»، من خلال المزج بين الأيديولوجية الماركسية الاشتراكية والأخلاق الكونفوشيوسية التقليدية.

5. السياسة الخارجية

يُبرز الأكاديميون والمسؤولون الصينيون، في مجال السياسة الخارجية، مفهومي «الصعود السلمي» و«الانسجام» المستمدين من الفكر الكونفوشيوسي، سعياً إلى بناء خطاب أخلاقي في العلاقات الدولية.